Pieterjan en Caroline

Zoals gepland vlogen we van Delhi naar Bangkok en lukte het ons om de dag erna al een trein, bus & overzetboot te vinden naar Laos.
Nu we stilletjes aan onze reis naar Vietnam aan het voorbereiden zijn (morgen), is het tijd om te overlopen wat we zoal gedaan hebben in Laos.

4000 islands:

• Met brommer rondgetoerd op grootste eiland tussen buffels en rijstvelden, echt mooi.
• Zijn daarna met minibootje naar Don Det afgezakt. Het kleinste maar mooiste eiland met vele bars, terrassen en hutjes met hangmatten.
  
• Met ons kinderfietsje (mét winkelmandje) over de oude franse spoorwegbrug, door de jungle naar het andere eiland gefietst om mooie watervallen te zien en de zeldzame Irrawaddy dolfijnen te spotten. (lees: zwarte stipjes in de verte)
  Spijtig genoeg zijn we in de gietende regen door diezelfde jungle moeten terugfietsen…ahaaa, dus dat is een moesson!
  

Pakse:

• Op weg naar de hoofdstad beland in Pakse. De 5 uur die we moesten wachten op onze volgende bus gebruikten we om vlug een stukje van de stad te zien en een mondje te eten. Kwamen we daar ook wel ni Dries van Den Bras tegen zekers! (al passerend op zijn mobiletje) Vanneigenst nen frissen mee gaan drinken, we voelden ons precies echt in den Bras.
  

  In den bras in Laos

Vientiane:

• Hoofdstad met een mooi paleis en een grappige imitatie van de arc de triomphe, maar voor de rest eigenlijk wel een redelijk saaie stad. Het gezelligste aan Vientiane is normaalgezien de dijk langs de Mekong, maar die zijn de Chinezen voor ’t moment aan het heraanleggen.

• Dan maar een brommertje gehuurd (het wordt ons favoriet vervoersmiddel) om iets verder rond de hoofdstad te gaan kijken. Na een dolle rit van 3 uur over modderwegeltjes met pijnlijke putten (PJ “wist de weg wel te vinden”) kwamen we aan bij het Boeddhapark. Nadat de pijn in onze krenten over was, konden we genieten van het mooie maar bizarre park vol heiligenbeelden waar een kunstenaar/wannabe-goeroe ooit zijn levenswerk van maakte. Toen we voor de terugtocht de weg wél vroegen bleek er een asfaltweg te bestaan, waarover we in 20 minuutjes terug in de hoofdstad waren…
  

Vang Vieng:

• Vang Vieng, ook wel gekend als het Ibiza van Laos, het feestparadijs… En, ze liegen niet. Het stadje heeft eigenlijk maar één activiteit: in een binnenband de rivier afdobberen, onderweg van gekke staketsels en slingers in het water springen en cocktails in emmertjes drinken. Gevolg: een meute lawaaierige, zatte Engelse pubers, die op hun feestreis naar Bangkok een tussenstop maken in Vang Vieng. Een groot verschil met de andere toeristen die we al tegenkwamen, maar we deden ons best en pasten ons aan We huurden een band en volgden dobberend de feestmeute. Spijtig genoeg pasten we ons iets té goed aan, en bleven we plakken tot het donker werd. Rustig meedeinen op de rivier werd plots een hele uitdaging, om maar niet te spreken van uit de rivier geraken toen we door gebrekkige stuurmanskunst in een moeras arriveerden. Gevolg: geld kwijt, sigaretten kwijt, camera kwijt en jammergenoeg ook de foto’s van onze heldendaden kwijt.
• We hebben niet alleen maar gefeest ze, rond VV zijn veel grotten en helderblauwe kleine meertjes. Volgens de Lonely Planet was het ideaal om die met de fiets te bezoeken, we besloten toch maar weer een brommertje te huren Echt een prachtig stukje natuur! Bergen, grotten, palmbomen, het helderste water met fluo-groene algen, als uit de boekskes.
  

Luang Prabang:

• De volgende halte was Luang Prabang, waar we naartoe gingen met een luxe minivan (luxe voor een euro meer, we wisten rap wat gekozen). De andere opties waren iets minder veilig, en dat merkten we aan het aantal keren dat we moesten stoppen voor accidenten onderweg, het leek wel een nationale sport.
• Luang Prabang was tot 450 jaar geleden de vroegere hoofdstad van Laos. Vroegere hoofdstad = grote stad = winkels = nieuwe camera. Joepie!
• De stad staat bekend voor zijn gezellige avondmarkt. Iedere avond wordt de hoofdstraat afgezet en vol gezet met tentjes. Ze verkopen super mooie dingen: oorringen, zelfgemaakt beddegoed, kettingen, sigaren, pantoffels,… Echt (bijna) alles. Feestdag voor Caroline! Jammergenoeg kunnen we niets extra meenemen in onze rugzak. Het werd dus vooral kijken maar niet aankomen.
• En niet zo ver, op zo’n 25km, van LP is er een prachtig natuurpark met watervallen en beren. Zo groot en zo mooi dat het bijna niet op foto plakt. Laat staan hoe ongeloofelijk cool we het wel niet vonden om de beren van zo dicht bij te zien.

Phonsavanh:

• In Phonsavanh maken we een tussenstop op weg naar Vietnam. 30 uren op de bus in 1 stuk vonden we nu net iets te veel. Maar de stad heeft ons heel wat geschiedenis bijgebracht.
  De streek heeft zwaar afgezien tijdens de oorlog van ‘64-’73. Er werd hier ongeveer 2.000.000 ton bommen gegooid, of 1 ton bommen per inwoner! Laos was zogezegd een neutraal land maar de Ho Chi Min trail liep voor een stuk door het land. Dit was een bevoorradingsweg tussen Noord- en Zuid Vietnam, waarlangs te voet, met buffels en ezels munitie en wapens werden geleverd aan het andere landsdeel (een tocht van 6 maanden door jungle en bergen). Pijnlijk gevolg: Laos werd dan ook maar platgebombardeerd. Vandaag de dag ziet het land er nog altijd zwaar van af want 30% van de clusterbommen ligt hier nog onontploft. Rijst oogsten wordt plots een heel riskant beroep…
• De stad staat ook gekend voor zijn “plain of jars”. Grote stenen potten waarvan men nog steeds niet zeker weet waarvoor ze gediend hebben. Archeologisch onderzoek vermoedt dat het tweeduizend jaar oude grafurnen zijn maar volgens de lokale legende waren het opslagplaatsen voor rijstwhisky.
  In ieder geval, het was een plezierig bezoekje.
  
  

This entry was posted on zaterdag, augustus 28th, 2010 at 14:19 and is filed under Laos. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.